maandag 8 augustus 2016

... blauw-blauw

Er zijn van die projecten die niet écht soepel verlopen.

Neem nou dit tuniek/shirt dat deze winter op de voorkant van de Knipmode prijkte.
Ik zag een mooie hals lijn en een onderrand die weer eens wat anders was. Natuurlijk scheelde het ook enorm dat het stofje zo prachtig was



Ik tekende en knipte en stikte, keek in de spiegel en dacht: "Nou nee, dit is het niet".
Manlief werd geconsulteerd. Meestal is hij vrij neutraal qua oordeel, maar deze keer kwam er één raak woord uit: rompertje.
Niet omdat het strak zat, maar omdat de punt naar beneden hing als een open romper. Slik.
Hard maar waar.

Ook de mouwen waren niet naar mijn smaak.



Terug naar de naaikamer maar weer.
De punt werd een glooiende onderrand, de zijkanten werden ingenomen (want die stonden vrolijk naar buiten te wijzen) en de mouwen werden ingekort.
Eigenlijk werd alleen de mooie halslijn mét het keurige beleg gehandhaafd.

 100% tevreden ben ik nog niet, maar goed beschouwd is het bruikbaar als proefmodel en vakantieshirt.
Rest nog de vraag hoe ik mij zo kon verkijken.

Goedbeschouwd zal dat liggen aan de stof van het Knip-model: de aandacht wordt getrokken naar de hals en de punt valt weg tegen de donkere broek van het model.
En als je lang naar het middel van de foto in het blad kijkt (en 'door' print heen als het ware), zie je dat het inderdaad een nogal zakkerig model shirt is.

Sometimes you win, sometimes you lose...

donderdag 4 augustus 2016

... alle kleuren zoet

In het Drentse plaatsje Sleen is het bijna elk jaar een zoet walhalla voor taartenbakkers en ander creatief volk. Festival Zoet is sinds ik een aantal jaar geleden tijdens een vakantie het ontdekte een geliefd festival in ons huis.
Toen de dochters bij het eerste bezoek de witte puntdaken van de tenten in het vizier kregen uit : Daar staan de tenten van Heel Holland Bakt !!!

Helaas voor hen, geen Heel Holland Bakt, maar dan toch wel heel veel gebak.
En (kinder)workshops, leuke acts, veel proeverijen en snoeperige winkeltjes.

Dit jaar waren de dames helemaal in hun nopjes: er waren winnaars van HHB aangekondigd!
En zo brachten we een heerlijke zoete zomerdag in Sleen door.....

Madeleine haalde haar hart op aan bijen  

Met Sarena Solari op de foto


Van Rutger horen hoe je de perfecte citroen tartelettes met Italiaanse meringue maakt...
zelfs het kind dat níet van citroen houdt was gefascineerd en vond ze heerlijk. 



Tips krijgen bij de Kitchen Aid tent, héérlijk lunchen, ijsmaken van fruitpuree en vloeibare stikstof - voor elk wat wils.
Leuke acts (en meteen leren hoe een vintage platenspeler er eigenlijk uitziet).



 Kinderworkshops, zoals een brownie-party-box samenstellen en zeepkettiingen maken...
 En hét jurylid van HBB tegenkomen....
Ook zin in een ontspannen dagje Drenthe?
Festival Zoet is er ook nog op vrijdag 5 en zaterdag 6 augustus 2016.
Doen!
 

zondag 17 juli 2016

... blauw-wit

Tussen alle einde-van-het-schooljaar bedrijvigheid door rolde er naast een oneindige stroom van Pippa's (wat een handig patroontje is dat toch) ook nog rokje naar een ander patroon van de hand van Griet van de band: de Lotta.
Een heerlijk rokje in tricot, met wat meer patroondelen als de Pippa, maar dat kon ook bijna niet anders.

Ik maakte een maatje 134-140 voor de jongste dochter (die na het maken en daarna opmeten opeens 143 cm bleek te meten...), dat voor mijn gevoel wat kort viel.
Dat kan ook te maken hebben met het feit dat madam haar rokjes graag hoog in het middel draagt. Reden genoeg om volgende keer toch voor de 146-152 te gaan.


Uit de stoffenstapel kwam dit stofje:
 Dat door de dochter bereidwillig gepast werd.
En de zwier-test goed doorstond.


In geval van nood is het zelfs te dragen door de grote zus van 153 centimeters, die het óók wel zit zitten....
 
 
 

woensdag 6 juli 2016

... roze en blauw én roze

De stoffenkast puilt uit! Tijd om in de oudste stapels te duiken en daar een ontzettend roze Stenzo tricotje van een aantal jaren oud uit te vissen. Een metertje.
Precies genoeg voor een Pippa 134/140 en 146/152.
Dus twéé kinderen blij!

Voor Caroline vond ik nog een allerlaatste stukje fleurige olifanten. Zo weinig was er dat ik de omslag wegliet en er een gewoon zoompje in legde.
Ooit werd dit stofje gebruikt voor een pyjama-shirt. Nu als pyjama broekje (met een donkerblauw singlet).



Én ik tekende heel snel een pippa patroon in maat 98/104 voor een bezoekstertje van 4 jaar.
In een stof die maar niet op lijkt te raken....

Pippa is werkelijk verslavend!

dinsdag 28 juni 2016

... rolletjes en klosjes

Niet alleen de jongste is in de ban van de washi. Ook de oudsten kijken uit naar de postbode (of de ophaal berichtjes die hij in de brievenbus achterlaat). Met het oog op het nieuwe schooljaar bestelde ik namelijk nog al wat. Maar niet bij één leverancier, zodat het uitpak-genot royaal verspreid is.
Als het loopt zoals ik wil, kunnen ze in het begin van de vakantie heerlijk dagen lang hun nieuwe agenda's versieren. Want die kant en klare, tja, daar heb ik niets mee (en ik heb nú nog invloed om ze te leren hun eigen smaak te vertrouwen).


Toch is er een klein probleem, waarvan ik niet weet of het nu tweeing-eigen is, of gewoon een dingetje van mijn dochters. Delen. 
Hoewel ze toch heel wat speelgoed gezamenlijk hebben gehad, vertikken ze het knutselspul te delen. Als het aan hen ligt koop ik alles in drievoud. Dure potloden, papieren, tapejes....
Het is niet genoeg om het in de huiskamer in een knutselkast te hebben. Nee, op de eigen kamer een gelijke voorraad is hun wens.
Qua schetsboeken en schriften is het logisch, maar ze willen (bijvoorbeeld) mijn oude aquarel potloden niet delen, maar alle drie een eigen set. Wat niet automatisch gaat gebeuren. Verwende apen zijn het!!
V
an elke tapeje drie exemplaren te bestellen, daar beginnen we niet aan.


Vandaar dat ik blij was toen ik dit op het internet zag: samples van tape. Een halve of hele meter per dessin. Natuurlijk! Washi is her-plakbaar!! Eureka!
 
Washi tape met Egyptisch thema voor onze Dummie-De-Mummie fan
Bij ons allervriend de A.ction vond ik netjes met 12 houten klosjes - 5 van 50 mm en 7 van 28 mm. Perfect.
Hoewel op een plastic kaartje ook handig is om in de agenda mee te nemen naar school.  


 Het is even oefenen, maar als je de slag te pakken hebt gaat het perfect.
En de rest van de rol blijft lekker bij mij!

vrijdag 24 juni 2016

... turquoise

Gedurende een ruime twee weken slíep ik zo ongeveer op de basisschool en fotografeerde blogde dat het een lieve lust had. Lang leve het jaarlijkse cultuurproject.
In die tijd stond de naaimachine (uiteraard) stil.
Maar nu snort hij dat het een lieve lust is. Binnenkort zal ik de foto's van de kaartjes trekken en een en ander laten zien, maar nu eerst staat de kleur turquoise in het spotlight.


Met de jongste dochter ging ik rond de tafel met twee doodsaaie schrijfboeken en een stapel washi tapes. Dochterlief meldde mij dat ze het graag móói wilde maken, maar dat ze soms te veel deed, en dat het dan niet meer mooi was.
8 jaar en ze begint al een goed gevoel voor esthetiek te krijgen ;-)

Less is more is nog erg moeilijk, maar het vooraf nadenken over de te gebruiken kleurencombinatie (welke kleuren, in welke volgorde, waar) sloeg goed aan. 

Het werken met de tapejes ook. Met grote zorgvuldigheid luisterde ze, keek en deed....
Het is heerlijk eens met één kind te knutselen. Of in dit geval te laten knutselen, want mijn rol bleef vrijwel beperkt tot het aanreiken van de schaar en het doen van tips.


De brede tape deed ik, dat ging nog te stroef van de rol af voor haar handen, maar de rest is helemaal háár werk.

Nog een schutblad en de afscheidscadeautjes voor naar het buitenland vertrekkende klasgenootjes zijn klaar.






maandag 30 mei 2016

... traditie!

Het is traditie om bij het bereiken van een zekere leeftijd een gebakken pop-met-bijbelse-naam cadeau te doen. En aan gezien manlief nou juist díe leeftijd bereikte, waagde ik mij aan het bakken van een Abraham.

Uit een ver verleden kon ik mij een banketbakkers-Sara voor mijn moeder herinneren (mijn zus was tactvol op vakantie geweest bij háár mijlpaal), maar gelukkig hadden de Heel Holland Bakt kandidaten zich het afgelopen seizoen ook op dit project moeten storten. Altijd handig om referentiemateriaal te hebben.
Op het web vond ik een basisrecept, dat uitging van:
Deeg
600 gram bloem +  2 theelepels bakpoeder (dat ik prompt verving door 600 gr zelfrijzend bakmeel)
 300 gram bruine basterdsuiker
   3 eetlepels speculaaskruiden (uit een potje van de supermarkt: koek- en speculaaskruiden)
  zout
 300 gram boter of margarine (hard)
  0,5 dl melk

Vulling
250 gram amandelspijs
1 ei

50 gram gehakte noten
Decoratiemateriaal

amandelen zonder vlies
50 gram poedersuiker

2 groene Franse vruchtjes (bigarreaux of te wel geconfijte kersen)
watten


Al lezende kwam ik tot de conclusie dat het eigenlijk een mega-grote gevulde koek is. Prima te doen dus! Alleen dan wel zonder nootjes in de vulling (als ik toch mag kiezen....).
En aan een speciale Abraham bakvorm doen we ook niet. Gewoon 'freehand' is ook prima.

Bereidingswijze
De bloem zeven met het bakpoeder, de bruine basterdsuiker, de speculaaskruiden en wat zout. De boter met 2 messen door de bloem klein snijden. De melk toevoegen, alles omscheppen en met een koele hand tot een soepel deeg kneden. Het deeg een nacht op een koele plaats laten rusten.

Op boterhampapier de vorm van de Abraham, 2 handjes en 2 voetjes tekenen en uit knippen. De helft van het deeg uitrollen tot een lap, iets groter dan de Abraham.
De lap op een ingevet vel boterhampapier schuiven. De mal voor de Abraham op het deeg leggen en uitsnijden. De restjes deeg weghalen en bewaren. De amandelspijs over het deeg uitstrijken en rondom een rand van 1 cm vrijhouden. De gehakte noten erover verdelen. De andere helft van het deeg eveneens uitrollen, op een stukje papier schuiven en een tweede Abraham uitsnijden.
Deze op de spijslaag leggen en de vrij gehouden deegrand goed aandrukken. De pop langs de 'hals' en middenvoor met amandelen versieren. Ook een amandel voor de neus
indrukken. 

Het ei loskloppen en de pop hiermee bestrijken. De koek met het papier op het bakblik schuiven en in het midden van een hete oven (200 graden) in 35 minuten gaar en bruin bakken. 
De rest van het deeg tot een dunne lap uitrollen en hieruit de handjes en voetjes met wat ei bestrijken en de deegvormpjes erop leggen. De koek nu nog 15-20 minuten verder bakken. 
 De Abraham daarna op een rooster schuiven en af laten koelen.

Voor het versieren:
de poedersuiker met een halve el koud water tot een dik glazuur roeren. 

De koek hiermee versieren: een lijntje bij de benen, 2 voor ieder armpje, een taille- lijn en lijntjes in het gezicht. De bovenkant van het hoofd helemaal wit glazuren. 
Voor de ogen Franse vruchtjes met wat glazuur vastplakken. Van watten een mooie baard knippen en deze eveneens met glazuur vastplakken. De Abraham in een doos verpakken en een lint erom doen.

De hier gebruikte hoeveelheden zijn bedoeld voor een Abraham van zo'n 40 cm hoog.


Dat deeg, dat was zo gepiept (mede dankzij de KitchenAidmixer met deeghaak), maar wat het recept niet vermeld is dat het gekochte amandelspijspakketje uit de supermarkt nog wel even met een (half tot een heel) ei gemengd moet worden voor je het op het deeg kunt uitsmeren.
Die gehakte noten kwamen zoals gezegd dus te vervallen.

Versieren: check.

Bakken: check. Tenminste, ík lees: 35 minuten én 15-20 minuten = totale baktijd 50 a 55 minuten.
Mis dus. Aangedreven door de geur spoedde ik mij op 42 minuten naar de oven.
Potjandorie. Abraham heeft zeer donker haar!
een tintje lichter had wel gemogen
Hij smaakte in ieder geval heerlijk, en de rest van het deeg laat zich prima omvormen tot speculaas-achtige treintjes:

En hoe een gekochte Abraham er uit ziet? Dat konden we ook bekijken, aangezien een gast er ook één had meegenomen.
Díe pop was overigens van een soort taai-taai-met-speculaaskruiden gemaakt, hetgeen manlief identificeerde als Oranjekoek (gevuld met spijs). Niet mijn smaak, maar daar valt over te twisten.